Το bullying των ψηλών της Μπαρτσελόνα, ο Ντιλέινι και το αλύπητο σημάδι στους Τόμας-Παπαγιάννη. Ο Στέφανος Μακρής αναλύει την ήττα του Παναθηναϊκού στην Βαρκελώνη.

Ο Παναθηναϊκός πάλεψε για τη νίκη στην Βαρκελώνη. Χτύπησε το παιχνίδι με τη Μπαρτσελόνα, κοίταξε στα μάτια τους Καταλανούς. Στο τέλος ωστόσο δεν άντεξε, γνωρίζοντας την ήττα.

ADVERTISING

Οι “πράσινοι” ήταν καλοί στο... μισό κομμάτι του παιχνιδιού, αυτό της επίθεσης. Το θέμα όμως είναι ότι για να πάρουν τη νίκη κόντρα σε μία από τις καλύτερες ομάδες στο επιθετικό κομμάτι που έχουν εμφανιστεί στα ευρωπαϊκά παρκέ τα τελευταία χρόνια δεν θα αρκούσε αυτό. Θα έπρεπε να παίξουν και άμυνα. Να ρίξουν ξύλο. Να είναι συγκεντρωμένοι για 40 λεπτά. Αυτό δεν συνέβη και η Μπαρτσελόνα δεν γινόταν να το αφήσει να περάσει ανεκμετάλλευτο.

Οι Καταλανοί έπαιξαν με τα δυνατά τους σημεία και σημάδεψαν χωρίς οίκτο τα αδύνατα σημεία του Παναθηναϊκού. Τον “πλήγωσαν” στο Πικ εν Ρολ, τον πόνεσαν στη μάχη των ριμπάουντ, εκμεταλλεύτηκαν κάθε στιγμή χαλάρωσης. Αυτή όμως είναι η Μπαρτσελόνα και για αυτό θεωρείται από τα φαβορί της φετινής EuroLeague.

ΟΙ ΨΗΛΟΙ ΤΗΣ ΜΠΑΡΤΣΑ ΕΚΑΝΑΝ BULLYING

Η Μπαρτσελόνα βρίσκεται σε μία ιδιαίτερη θέση. Λόγω των μαζεμένων απουσιών είναι “υποχρεωμένη” συχνά να παρατάσσει σχήματα που προκαλούν δέος λόγω του μεγέθους. Κάπως έτσι, το πέρασμα του ύψους 2.01 μέτρων Άνταμ Χάνγκα σε θέση πόιντ γκαρντ και του ύψους 2.07 μέτρων Ρόλαντς Σμιτς σε θέση σμολ φόργουορντ δημιουργεί θέματα σε όλες τις ομάδες. Δεν γινόταν λοιπόν να αποτελέσει εξαίρεση ο Παναθηναϊκός.

ADVERTISING

Inline ImageΠαίζοντας με ένα τόσο ψηλό σχήμα, η Μπαρτσελόνα κάνει ουσιαστικά bullying στις αντίπαλες ομάδες. Απλώνει την άμυνά της με τα μακριά χέρια των παικτών και παράλληλα ασκεί μεγάλη πίεση στο επιθετικό ριμπάουντ μέσω του Σμιτς (που ουσιαστικά είναι πάουερ φόργουορντ), δημιουργώντας ανισορροπία. Αυτό έκανε και στο ξεκίνημα του αγώνα μέχρι να αρχίσουν να μπαίνουν τα σουτ, με τον Σμιτς να δίνει δεύτερες επιθέσεις και – κυρίως – να παίρνει δύο μαζεμένα φάουλ από τον Ιωάννη Παπαπέτρου, απενεργοποιώντας έναν από τους πιο φορμαρισμένους παίκτες των “πράσινων”. Η αρχή είχε μόλις γίνει.

ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΜΑΣ, ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Είναι πασιφανές ότι όλοι οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού χτυπάνε συχνά τους Γιώργο Παπαγιάννη και Ίαν Βουγιούκα σε καταστάσεις Πικ εν Ρολ, κάτι που έκανε και η Μπαρτσελόνα. Αυτό ωστόσο που έχει περάσει στα ψηλά είναι ότι οι αντίπαλοι των “πράσινων” δεν σημαδεύουν μόνο τους δύο Έλληνες σέντερ. Σημαδεύουν συνεχώς και τον ΝτεΣόν Τόμας με όποιο τρόπο μπορούν (σκριν μακριά από τη μπάλα, Πικ εν Ρολ), αφού ο Αμερικανός φόργουορντ είναι (επιεικώς) κακός στην ομαδική άμυνα και μέτριος στην ατομική άμυνα. Αν λοιπόν είχε πρόβλημα μέχρι τώρα, ήταν δεδομένο ότι κόντρα στον Μίροτιτς θα είχε εφιάλτες, κάτι που επιβεβαιώθηκε.

Barcelona - Panathinaikos

Η Μπαρτσελόνα φρόντισε να σημαδέψει από νωρίς τους δύο ψηλούς των “πράσινων”. Αρχικά έδωσε μπάλες στον Μίροτιτς για αν βρει ρυθμό, ενώ στην συνέχεια στόχευσε στον Παπαγιάννη, δημιουργώντας διαρκώς ανισορροπία στην “πράσινη” άμυνα, με τους παίκτες της είτε να πηγαίνουν μέχρι μέσα στο καλάθι (Χάνγκα, Χίγκινς), είτε να σουτάρουν μετά από ντρίμπλα (Ντιλέινι, Αμπρίνες, Χίγκινς), είτε να πασάρουν στον ψηλό που έκανε Pop out (Ντέιβις). Δεν είναι καθόλου τυχαίο έτσι ότι στο τέλος ήταν ο Ντιλέινι αυτός που “πλήγωσε” τον Παναθηναίκό, αφού με την “πράσινη” άμυνα να κλείνει βρήκε τον απαραίτητο χώρο και χρόνο που χρειαζόταν για να εκτελέσει μετά από ντρίμπλα, κλειδώνοντας τη νίκη.

Ο Παναθηναϊκός της εποχής Πιτίνο έχει επιλέξει να μην κάνει αλλαγές στα σκριν προκειμένου να διασφαλίσει το αμυντικό ριμπάουντ και αυτό οι Καταλανοί το χτύπησαν με το να σουτάρουν από μέση και μακρινή απόσταση. Το θέμα όμως είναι ότι χάθηκαν και τα αμυντικά ριμπάουντ. Γιατί έγινε όμως αυτό; Για έναν απλό (σχεδόν... ανθρώπίνο) λόγο: Βλέποντας οι υπόλοιποι παίκτες του Παναθηναϊκού το σημάδι των Καταλανών στους Τόμας-Παπαγιάννη λειτούργησαν με το ένστικτο. Πήγαν να δώσουν βοήθεια από την αδύνατη πλευρά, πλησίασαν πιο κοντά από ότι έπρεπε. Αποτέλεσμα ήταν είτε να βρει σουτ η Μπαρτσελόνα στην αδύνατη πλευρά, είτε να βρεθεί ένας παίκτης ελεύθερος και να πάρει το επιθετικό ριμπάουντ.

Δε μπορεί να ψέξει κάποιος τους παίκτες του Παναθηναϊκού για αυτή τους την αντίδραση. Ήταν λογική. Δεν παύει όμως να ήταν εκτός της φιλοσοφίας που προσπαθούν να εφαρμόσουν πλέον, που θέλει τους παίκτες της αδύνατης πλευράς να δίνουν μεν βοήθειες, αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό, ακριβώς για να μην δημιουργηθεί ανισορροπία.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ

Την ίδια στιγμή που ο Παναθηναϊκός φυλλορροούσε πόντους στην άμυνα, έβλεπε την επίθεσή του να τον κρατάει στο παιχνίδι, κυρίως χάρη στην δημιουργική και εκτελεστική ικανότητα των γκαρντ του, που διάβασαν σωστά την άμυνα της ομάδας του Σβέτισλαβ Πέσιτς.

Inline Image

Ο έμπειρος τεχνικός ήξερε ότι ο Παναθηναϊκό θα χτυπούσε τον Τόμιτς στο Πικ εν Ρολ, αλλά και σε δεύτερο βαθμό τους Μίροτιτς και Οριόλα. Επέλεξε λοιπόν να παίξει – όπως όλη η Ευρώπη – κυρίως Under τον Νικ Καλάθη (ο παίκτης που τον μάρκαρε έμενε πίσω από το σκριν και του έδινε το σουτ) και ICE τους Φρεντέτ-Ράις (ο κοντός δηλαδή έμπαινε ανάμεσα στον παίκτη και τον σκρινέρ αρνούμενος το σκριν και ο ψηλός που μάρκαρε τον σκρινέρ ερχόταν σε βοήθεια).

Οι γκαρντ του Παναθηναϊκού όμως βρέθηκαν σε εξαιρετική βραδιά και βρήκαν τρόπους τόσο να εκτελέσουν, όσο και να δημιουργήσουν. Αν μάλιστα οι Τόμας και Παπαπέτρου ήταν πιο εύστοχοι από την περιφέρεια (είχαν μαζί 1/11 τρίποντα, 1/7 και 0/4 αντίστοιχα) ίσως να είχαν να καταφέρει να ασκήσουν ακόμα περισσότερη πίεση στη Μπαρτσελόνα.

ΑΝ ΛΥΣΕΙ ΤΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΙ ΒΛΕΨΕΙΣ

Είναι σαφές ότι ο Ρικ Πιτίνο εξερευνά ακόμα το ρόστερ του και ας έχει έξι ίδιους παίκτες σε σχέση με πέρυσι. Είναι ακόμα πιο σαφές ότι προς το παρόν δείχνει να μην εμπιστεύεται τους Τζέικομπ Γουάιλι, Γουέσλι Τζόνσον και Μπεν Μπεντίλ, όπως και ότι ψάχνει τρόπο να βάλει περισσότερο στην εξίσωση τον Ντίνο Μήτογλου, διαβλέποντας ότι ο διεθνής φόργουορντ/σέντερ είναι ο παίκτης που σε βάθος χρόνου μπορεί να του δώσει περισσότερα και στις δύο θέσεις των ψηλών. Ξέρει όμως ότι έχει αρκετό δρόμο μπροστά του μέχρι να δει στο παρκέ αυτά που θέλει.

Inline Image

Ο φετινός Παναθηναϊκός είναι μία εξαιρετικά ποιοτική ομάδα στον επιθετικό τομέα, που έχει σαφή προβλήματα στη άλλη πλευρά του παρκέ. Το πρόβλημα στο ριμπάουντ είναι ομαδική υπόθεση, όπως και η κάλυψη των αμυντικών αδυναμιών κάποιων παικτών. Οι αδύναμοι κρίκοι στην άλλη πλευρά του παρκέ είναι γνωστοί, ωστόσο πάντα υπάρχει τρόπος να καλυφθεί ένα πρόβλημα, αρκεί να γίνει η σωστή προσέγγιση.

Στο τέλος της ημέρας, ο Παναθηναϊκός έχασε ένα παιχνίδι που θα χάσουν όλοι ή σχεδόν όλοι οι ανταγωνιστές του. Είναι πιθανό να έχασε μία καλή ευκαιρία, ωστόσο είναι ακόμα πιο πιθανό να κατάλαβε για τα καλά πλέον σε ποιο σημείο βρίσκεται και στις δύο πλευρές του παρκέ. Μένει τώρα να φανεί στο μέλλον αν έμαθε πραγματικά κάτι από αυτό το παιχνίδι.