O Tσάρλυ γράφει για τον Ζαχίντ που κάνει τη διαφορά στον φετινό Παναθηναϊκό, τον απελευθερωμένο Μπουζούκη, την άμυνα που χρειάζεται όγκο και σκληράδα, αλλά και τα λάθος μηνύματα σε Χατζηγιοβάνη και Εμμανουηλίδη.

Στον Παναθηναϊκό υπάρχει ικανοποίηση για την εικόνα της ομάδας στα φιλικά και αισιοδοξία πως η φετινή χρονιά θα είναι καλύτερη από τις δύο προηγούμενες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως φέτος υπάρχουν και τα playoffs και είναι καθοριστικής σημασίας για το πρεστίζ του συλλόγου, η ομάδα να εξασφαλίσει από νωρίς θέση στην πρώτη 6άδα και να μην φλερτάρει με τα playout.

ADVERTISING

Η φετινή χρονιά αποτελεί μία συνέχεια της προηγούμενης, όμως έγιναν αλλαγές, που θα καθορίσουν την πορεία της.

ΠΙΟ ΣΤΑΘΕΡΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ Ο ΔΩΝΗΣ

Ο Νίκος Νταμπίζας κι ο Γιώργος Δώνης πήραν από κοινού κάποιες αποφάσεις, για τον δρόμο που θα χαράξει ο φετινός Παναθηναϊκός. Φαίνεται πως ο Γιώργος Δώνης είναι πιο σταθερός στην φιλοσοφία που θα χτίσει τον φετινό Παναθηναϊκό. Πέρυσι υπήρχε μία υπερβολή στις αλλαγές τακτικής, γεγονός που βοήθησε σε κάποια σημεία να κρατηθούν αποτελέσματα καθώς το άπειρο ρόστερ ήθελε βοήθεια από τον πάγκο. Από ένα σημείο και μετά, η ομάδα έμοιαζε σαν να μην έχει βασικό σχηματισμό και έχασε το ρυθμό της.

Στην αξιολόγηση της περσινής χρονιάς, πιστεύω πως στην πτωτική πορεία του δευτέρου γύρου, έπαιξε κομβικό ρόλο το γεγονός πως ο προπονητής άλλαζε με πολύ μεγάλη ευκολία συστήματα. Στο διάστημα της προετοιμασίας, φαίνεται πως το αγωνιστικό πλάνο είναι έτοιμο και συγκεκριμένο. Η σημαντική προσθήκη του Ζαχίντ οδηγεί τον τεχνικό του Παναθηναϊκού σε ένα σχέδιο με τετράδα στην άμυνα, τον Κουρμπέλη στην θέση 6, τον Ζαχίντ επιτελικό χαφ, ανάμεσα τους να βρίσκεται είτε ο Δώνης, είτε ο Μπουζούκης και δύο εξτρέμ περιφερειακά του Μακέντα.

ADVERTISING

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΛΥΝΕΙ Ο ΖΑΧΙΝΤ

Για να ξεκινήσω με τα θετικά, η ομάδα είχε πολύ μεγάλη ανάγκη από έναν πραγματικά καλό επιτελικό χαφ και φαίνεται πως στο πρόσωπο του Ζαχίντ έκανε εξαιρετική επιλογή.

Ο Παναθηναϊκός έστω και με δανεισμό ενός χρόνου απέκτησε έναν ποδοσφαιριστή που του έλειπε την περσινή χρονιά. Ικανό να λύσει παθογένειες της ομάδας και να τη βοηθήσει να αποκτήσει διάρκεια. Ο Ζαχίντ προσφέρει λύση σε κομβικά προβλήματα που είχε πέρυσι η ομάδα. Στον εγκλωβισμό που της δημιουργούσαν οι αντίπαλοι όταν της ασκούσαν πρέσινγκ, στην αξιοποίηση των κινήσεων στον χώρο των εξτρέμ και στην απελευθέρωση του ταλαντούχου Μπουζούκη.

ΣΙΓΟΥΡΟ ΚΡΑΤΗΜΑ ΜΠΑΛΑΣ

Ο Ζαχίντ είναι πολύ καλός στο να υποδέχεται την μπάλα με πλάτη και να την υπερασπιστεί, κάτι που δεν μπορούσε να προσφέρει κανένα χαφ από το περσινό ρόστερ, η έλλειψη σίγουρου κρατήματος μπάλας, δημιουργούσε μεγάλο πρόβλημα στην απελευθέρωση και στο σπάσιμο του αντίπαλου πρέσινγκ. Ο Ζαχίντ προσφέρει το ασφαλές στήριγμα που χρειάζεται μία άμυνα όταν βρίσκεται σε φάση μετάβασης και θέλει να απεγκλωβιστεί από την πίεση.

Επίσης δίνει το δικαίωμα στον παίκτη που παίζει ένα κλικ πίσω του, στο θεωρητικά "8άρι" της ομάδας, να πάρει την δεύτερη πάσα και να παίζει με πρόσωπο. Δεν είναι τυχαία η μεταμόρφωση και η καλή εικόνα που έδειξε ο Δώνης στα φιλικά. Από τον περσινό Παναθηναϊκό έλειπε ένας ποδοσφαιριστής που θα συνδέσει τη μεσαία γραμμή με την επίθεση, που θα επιτρέπει στους δύο εξτρέμ και τον Μακέντα να πάρουν την μπάλα από μικρή απόσταση και να χτιστούν κοντινές συνεργασίες και στους παίκτες του άξονα να παίζουν με πρόσωπο στο αντίπαλο τέρμα.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΜΠΟΥΖΟΥΚΗ

Όταν ο Ζαχίντ υποδέχεται την μπάλα, ο ποδοσφαιριστής που παίζει ένα κλικ πίσω του, θα την δεχτεί παίζοντας με πρόσωπο. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, θα είναι ελεύθερος, καθώς ο Ζαχίντ θα έχει πάρει πάνω του το μαρκάρισμα των αντίπαλων χαφ. Ένα πρόβλημα που αντιμετώπισε πέρυσι ο Μπουζούκης και δεν έκανε τον ίδιο καλό δεύτερο γύρο σε σχέση με τον πρώτο ήταν πως οι αντίπαλοι έμαθαν πως αν τον πιέσουν και προσαρμοστούν πάνω του, ο Παναθηναϊκός στον άξονα δεν έχει άλλες λύσεις.

Το παιδί λόγω ηλικίας και σωματικής δύναμης είχε πρόβλημα στο να προστατέψει την μπάλα όταν δεχόταν πίεση ζητώντας μεταβίβαση με πλάτη και οδηγείτο σε πολλά λάθη. Η παρουσία ενός καθαρού επιτελικού χαφ, που έχει την δυνατότητα να ζητά μπάλα στον χώρο του κέντρου και να την προστατεύει θα τον απελευθερώσει.

Παρότι φέτος θα παίξει πιο χαμηλά στο γήπεδο, θα μπορέσει να έρθει με μεγαλύτερη ευκολία πρόσωπο με την αντίπαλη εστία σε χώρους που είναι πραγματικά επικίνδυνος. Ο Μπουζούκης έχει πολύ δυνατό και στοχευμένο σουτ και μία σπάνια ικανότητα να περνά δύσκολες και ευφάνταστες πάσες στους συμπαίκτες του. Χρειαζόταν κάποιον να τον απελευθερώσει και ο Παναθηναϊκός φαίνεται πως πήρε τον κατάλληλο παίκτη.

ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΟΝ ΜΑΚΕΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΚΡΑΙΟΥΣ

Η προσθήκη ενός αξιόλογου επιτελικού χαφ, δεν θα είναι ευεργετική μόνο για τον Μπουζούκη αλλά και για την υπόλοιπη ομάδα. Οι ακραίοι θα μπορούν να πάρουν την μπάλα πάνω στο τρέξιμο τους. Όταν τον μάθανε τον Παναθηναϊκό πέρυσι και εγκλώβισαν τον άξονα του, παρουσίαζε μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών. Αποστάσεις που οδηγούσαν σε ένα παιχνίδι με μεγάλες πάσες, που ήταν εύκολο να ανακοπούν. Η παρουσία ενός ποδοσφαιριστή που θα κάνει την διαφορά στη θέση του επιτελικού χαφ, θα επιτρέψει την ομαλή σύνδεση των γραμμών και στους ακραίους να παίρνουν πολλές πάσες πάνω στο τρέξιμο τους, από κοντινή απόσταση και θα επαναφέρει τις συνεργασίες που έβγαλε η ομάδα του Δώνη στο ξεκίνημα της περσινής σεζόν.

Φυσικά ένας καλός δημιουργός πάντα είναι ο καλύτερος φίλους του κλασικού σου φορ. Δεν υπήρξε φιλικό που ο Μακέντα να μην είχε τρεις τουλάχιστον καθαρές εκτελέσεις μέσα από την περιοχή. Ασφαλώς για να έχουμε ένα ασφαλές δείγμα θα πρέπει να περιμένουμε τα επίσημα, όμως η περσινή ομάδα φώναζε πως χρειάζεται έναν αξιόλογο δημιουργό να ενώσει τη μεσοαμυντική με την επιθετική της λειτουργία και φαίνεται στο πρόσωπο του Ζαχίντ να έγινε μία εξαιρετική επιλογή.

Ο ΚΟΛΟΒΟΣ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ

Η προσθήκη του Κολοβού έρχεται στη λογική να προσθέσει πατήματα στην αντίπαλη περιοχή και έναν παραπάνω ποδοσφαιριστή που θα είναι σε θέση να έχει γεμάτα τελικά νούμερα. Στα φιλικά φάνηκε πως ο Κολοβός έχει τη δυνατότητα να ξεκινά από τα άκρα και με κινήσεις χωρίς μπάλα προς την περιοχή να γίνεται μόνιμα ο δεύτερος φορ. Αυτό μπορεί να φέρνει έξτρα πίεση στην αντίπαλη άμυνα.

Πράγματι δεν είχε ποδοσφαιριστή στα άκρα με αυτά τα στοιχεία ο Παναθηναϊκός. Η προσθήκη του Κολοβού, τον κάνει πιο δυνατό στην αντίπαλη περιοχή και πιστεύω πως μπορεί να βγάλει από το μυαλό του Δώνη, την υπερβολική χρησιμοποίηση σχημάτων με δύο φορ. Δεν βοηθήθηκε ο Παναθηναϊκός, από το γεγονός πως όταν έβρισκε ο προπονητής δυσκολία στο σκοράρισμα, κατέφευγε σε σχήματα με δύο επιθετικούς, φέτος έχει εργαλεία που θα του επιτρέπουν να ψάχνει πιο συνετά να βρει τρόπο να ανοίξει τις αντίπαλες άμυνες.

Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΛΟ

Ασφαλώς σε αυτά τα εργαλεία η μεγάλη ελπίδα είναι να προστεθεί ο Μολό. Ο Γάλλος εξτρέμ είναι αυτός που μπορεί πράγματι να κάνει τη διαφορά. Αν είναι υγιής, δεν βγάλει θλάσεις και αποκτήσει μία ικανοποιητική φυσική κατάσταση, που θα του επιτρέψει να πάρει έναν αξιόλογο αριθμό συμμετοχών, θα κάνει μεγάλη διαφορά.

Από άποψη ατομικού ταλέντου, ποιότητας και συνθηκών που μπορεί να δημιουργήσει έχοντας την μπάλα, ο Παναθηναϊκός πρέπει να πάει χρόνια πίσω για να βρει έναν τόσο χαρισματικό παίκτη. Ικανό να του προσφέρει απειλεί στο ένας με ένας, στόχευση στην αντίπαλη περιοχή με την εκπληκτική του σέντρα, ποιοτικά στημένα, δύσκολες μεταβιβάσεις και εκτελέσεις. Τον Μολό τον γνωρίζω πολύ καλά από τα χρόνια που έπαιξε στο Σαμπιονά και είχε πάντοτε θέμα με την διάρκεια.

Υπήρχαν περίοδοι που έβγαζε μάτια, στη συνέχεια όμως έβγαζε προβλήματα με την ατομική του κατάσταση και πήγαινε πίσω. Είχε προσόντα για τεράστια καριέρα, τα οποία δεν εκμεταλλεύτηκε. Μακάρι στα 30 του να έβαλε μυαλό και το πιο αργό ελληνικό ποδόσφαιρο να τον βοηθήσει να δείξει την κλάση του. Είναι σίγουρο πως θα δώσει στον κόσμο κάποιες στιγμές εντυπωσιασμού. Σημασία, όμως, έχει να μπορεί να έχει διάρκεια και να δώσει στην ομάδα μία ποιότητα που σε νορμάλ συνθήκες δεν μπορούσε να βρει με το μπάτζετ που διαθέτει.

Η ΑΜΥΝΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΓΚΟ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΑΔΑ

Μεσοεπιθετικά λοιπόν έχουν μπει στοιχεία που έλειπαν από τον περσινό Παναθηναϊκό. Ανασταλτικά, ακόμα περιμένουμε να δούμε, που θα καταλήξει ο Νταμπίζας, αν αποκτηθεί ο ανεπιθύμητος ακόμα και στην Τσάμπιονσιπ, Ρόντγουελ, ή θα κοιτάξει κάπου άλλου. Πέρα από την ισορροπία που μπορεί να προσφέρει και ανασταλτικά η καλύτερη μεταφορά μπάλας και τα λιγότερα λάθη στην κατοχή, προς το παρόν δεν φαίνεται κάποια προσθήκη που να δημιουργεί καλύτερες αμυντικές συνθήκες.

Μάλιστα δείχνει σε χειρότερη αγωνιστική κατάσταση ο Κολοβέτσιος, που πέρυσι έμοιαζε σαν να έφθασε πάνω από το αγωνιστικό του ταλέντο. Διαφημίστηκε αρκετά η παρουσία του Πούγγουρα, περιμένω να δω τα επίσημα παιχνίδια για να τον κρίνω, όπως και τον Νούνες. Ο Πορτογάλος έδειξε αρκετά σοφτ, χάνει για το ύψος του πολλές μάχες στον αέρα και η άμυνα του Παναθηναϊκού δείχνει πως χρειάζεται ακόμα όγκο και σκληράδα.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΑΝΟΥ

Είναι ξεκάθαρο πως το πλάνο της ανανέωσης μπορεί να πολυδιαφημίστηκε, να ακούστηκαν στο ξεκίνημα της περσινής σεζόν βαρύγδουπες δηλώσεις, όμως αποφασίστηκε να πάει ένα βήμα πίσω. Από την περσινή χρονιά, ο Παναθηναϊκός πήρε μόνο ένα κέρδος, το γεγονός πως 4 παιδιά από τις ακαδημίες του, παρά τις αδυναμίες τους, έδειξαν πως είναι σε θέση να προσφέρουν στον σύλλογο.

Θεωρώ πως η συνέχεια θα έπρεπε να είναι διαφορετική. Υπάρχει μια ανησυχία και για τον χρόνο του Μπουζούκη, γιατί φαίνεται πως ο Γιώργος Δώνης έχει πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη στην τριάδα Κουρμπέλη, Δώνη, Ζαχίντ και δεν θέλει να την χαλάσει. Όμως η αλήθεια είναι πως ο Μπουζούκής ήταν τραυματίας και θα πρέπει να περιμένουμε να επανέλθει. Προσωπικά, δεν τον φοβάμαι, έχει προσόντα που κάνουν τη διαφορά, σημασία έχει να είναι υγιής και θα βρει τον δρόμο του, ο προπονητής και ο τεχνικός διευθυντής τον υπολογίζουν. Το σημαντικό είναι πως ανανέωσε.

ΤΟ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΤΖΗΓΙΟΒΑΝΗ

Δεν βρίσκω λογική σε όσα διαβάζω για τον Χατζηγιοβάννη. Δεν είναι και ορθό σαν μήνυμα να βγάζεις ένα παιδί από τις ακαδημίες, να σου δείχνει πως μπορεί να προσφέρει στην πρώτη ομάδα και να τον ακυρώνεις με τόσο μεγάλη ευκολία. Έχω ακούσει πολλά για τον Χατζηγιοβάννη και κυκλοφορεί συχνά η ατάκα πως έχει βρει το ταβάνι του. Προσωπικά δεν είμαι καθόλου βέβαιος για αυτό, το παιδί έχει ένα μεγάλο προσόν, περνά τον παίκτη του. Τα τελευταία δύο χρόνια, πήρε χώρο σε μία ομάδα που σπάνια του έδινε το δικαίωμα να πάρει την μπάλα σε κίνηση.

Για να ανοίξει η άμυνα, χρειαζόταν πολύ παιχνίδι στο ένας με ένας από εκείνο. Ήταν ο μόνος που το είχε, άλλοτε τα κατάφερνε άλλοτε όχι. Στον φετινό Παναθηναϊκό, η παρουσία του Ζαχίντ αλλά και ποδοσφαιριστών που δημιουργούν επιθετικά έναν πλουραλισμό μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά έναν εξτρέμ με τα στοιχεία του Χατζηγιοβάννη. Δεν βρίσκω λογική στο να βγάζεις ένα παιδί από την ακαδημία σου, στη σύγχρονη εποχή του ποδοσφαίρου και να δείχνεις διατεθειμένος να τον πουλήσεις φθηνά και να επικοινωνείς μάλιστα πως αν δεν φέρει πρόταση, θα μείνει στο ρόστερ σαν τελευταίος εξτρέμ μέχρι να ολοκληρώσει το συμβόλαιο του.

Ούτε βρίσκω λογική, σε έναν χώρο που μπορείς να προσφέρεις χρόνο στα δικά σου παιδιά, Χατζηγιοβάννης, Εμμανουηλίδης, ακόμα και ο Χατζηθεοδωρίδης που έπαιξε στο φιλικό με την Ξάνθη, να επιλέγεις να κάνεις μεταγραφή ποδοσφαιριστή με το απίστευτα επιβαρυμένο βιογραφικό σε τραυματισμούς όπως ο Ούφε Μπεκ. Δεν τον γνωρίζω τον ποδοσφαιριστή, όμως μία ματιά στα προβλήματα που έχει βγάλει τα τελευταία 4 χρόνια, σου προκαλεί εντύπωση για την συγκεκριμένη επιλογή.

ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗ

Η απόκτηση του, έφερε και τον δανεισμό του Εμμανουηλίδη στον Πανιώνιο. Προσωπικά πάντοτε είμαι υπέρ οι ποδοσφαιριστές σε μικρές ηλικίες να πηγαίνουν κάπου που θα αγωνίζονται. Είναι πολλές οι περιπτώσεις, μεγάλων ποδοσφαιριστών, που έχουν βγει ευεργετημένοι από έναν δανεισμό. Δεν καταλαβαίνω όμως τον λόγο που δεν θα μπορούσε στον φετινό Παναθηναϊκό, να βρει ο Εμανουηλίδης τα λεπτά συμμετοχής που χρειάζεται ένα 18χρονο παιδί. Μάλιστα εκτός από τον χρόνο αντικατάστασης του Μακέντα, δουλεύεται σαν δεξί εξτρέμ και επίσης επειδή έχει και την ταχύτητα, είναι ο μοναδικός από τους φορ που υπάρχουν στο ρόστερ, που σε συνθήκες που θα έπαιζε ο Παναθηναϊκός με δύο φορ, θα έδινε λύσεις, παίζοντας μαζί με τον Μακέντα.

Σε μία λογική, που θα υπήρχε μία νέα διοίκηση, που θα δημιουργούσε συνθήκες για πρωταθλητισμό, θα καταλάβαινα να δινόταν ο Εμανουηλίδης δανεικός. Πιστεύω άλλωστε πως το παιδί θα ωφεληθεί από αυτήν την εξέλιξη, αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή προτιμάται κάποιος με τόσο βεβαρημένο πρόσφατο ιατρικό παρελθόν να μπει στο ρόστερ για να πάνε πίσω παιδιά που βγήκαν από τον σύλλογο και έχουν αποδείξει πως μπορούν να προσφέρουν.

Η μοίρα τα έφερε έτσι και ο Παναθηναϊκός θα ξεκινήσει την νέα σεζόν απέναντι στην ομάδα που πέρυσι τον ταλαιπώρησε. Για την ψυχολογία όλων μέσα στην ομάδα και του κόσμου θα είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσει με διπλό μέσα στην Λαμία.

Photo Credits: Eurokinissi