Ο Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για την μια κλωστή στην οποία κρέμεται αυτή τη στιγμή το μέλλον της Ευρωλίγκας.

Τα ψέματα τελείωσαν και η ώρα που προσμένουν οι ομάδες της Ευρωλίγκας και ο κόσμος τους, πλησιάζει. Η αγωνία σχεδόν ίδια. Από την Έφες που είδε το τρένο της να... εκτροχιάζεται από τον κορονοϊό, μέχρι τις δικές μας ομάδες που σε μια σεζόν πολύ μακριά από τις συνηθισμένες χρονιές δόξας, έχουν μπει ήδη στην μεταγραφολογία. Παρ' όλα αυτά, ούτε ρολά έχουν κατέβει, ούτε κανείς μπορεί να ποντάρει αν αυτό τελικά συμβεί. Αφήστε δε, που οι πληροφορίες κάθε τρεις και λίγο διαφοροποιούνται. Εκεί δηλαδή, που μέχρι και πριν 48 ώρες το κλίμα ήταν... χλωμό για επανέναρξη, πλέον το σκηνικό δείχνει το αντίθετο.

ADVERTISING

Για να σας πάω και λίγο στην απόλυτη ουσία, θα πρέπει να ξεκαθαρίσω: Ισχύουν όλα τα ρεπορτάζ που ως τώρα είδαν το φως της δημοσιότητας για τις τρεις πόλεις που είναι πιο κοντά στο να φιλοξενήσουν το πέρας της διοργάνωσης. Τις αγωνιστικές που απομένουν και το final-8 ή final-4, ανάλογα τι θα αποφασίσει τελικά το... Κονκλάβιο της κορυφαίας μπασκετικής διοργάνωσης της Ευρώπης σε συλλογικό επίπεδο.

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα;

Το Βελιγράδι δείχνει το επικρατέστερο. Έχει δυο γήπεδα, έχει τη γνώση, έχει την όρεξη και την ικανότητα να φιλοξενήσει κάτι τέτοιο. Στον χάρτη είναι και πιο βολικό για όλους, αν και εδώ που τα λέμε, αυτό είναι μικρό κριτήριο, μιας και όλοι μια φορά θα πάνε και μια φορά θα φύγουν.

ADVERTISING

Ακολουθεί η Λιθουανία. Μόνο που εδώ η γνώση είναι απέραντη, η όρεξη ασταμάτητη για μπάσκετ, αλλά οι πληροφορίες λένε από εκεί, πως το πλάνο έχει σχέδιο για Κάουνας και Βίλνιους. Που σημαίνει, ότι θα υπάρξει μετακίνηση αποστολών, κάτι που ο Μπερτομέου δεν επιθυμεί. Πάντως οι Λιθουανοί βλέπουν ακόμη και μπάσκετ με... ελέφαντες (που λέει ο λόγος), οπότε η επιτυχία είναι δεδομένη ως προς την όρεξη για το γεγονός, αφού τα γήπεδα θα είναι άδεια. Μεγαλύτερη όρεξη και από του Βελιγραδίου, που επαναλαμβάνω, εξυπηρετεί περισσότερο ως πόλη.

Τρίτη είναι η Αθήνα. Εδώ το όπλο της χώρας μας είναι ότι καταφέραμε (μέχρι τώρα) να νικήσουμε τον κορονοϊό και αυτό έχει ανεβάσει κατακόρυφα τις μετοχές μας. Όμως υπάρχουν δυο μεγάλα αρνητικά: Το ένα είναι η αφόρητη ζέστη και το άλλο είναι, πως δεν υπάρχει περίπτωση ο κόσμος να ξετρελαθεί. Και με άδειες μάλιστα εξέδρες στην εξίσωση, οι Έλληνες είτε φιλοξενούν τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης είτε όχι, στις παραλίες θα πάνε και θα μπαίνουν στο Sport24.gr να διαβάζουν την εξέλιξη των αγώνων. Το αντίθετο με τους Λιθουανούς που για να δούν μπάσκετ τηλεοπτικά θα δείρουν και το αφεντικό τους.

Στο τραπέζι έχει «πέσει» μαζί Αθήνα-Θεσσαλονίκη, αλλά ισχύουν τα περί μετακίνησης.

Να υπάρξει και τέταρτη υποψήφια; Να γίνει η έκπληξη; Πιθανόν. Όπως και δεν έχει ακόμη διαγραφεί η περίπτωση «χιονίσματος» όλης της διοργάνωσης. Όσον αφορά τώρα στις ημερομηνίες, εδώ κουράγιο και καλή τύχη στους παίκτες.

Το πλάνο που έχει προκριθεί για να συζητηθεί την Δευτέρα, είναι από 1-15 Ιούνη να μαζευτούν όλες οι ομάδες (και οι ξένοι που θα είναι καραντίνα στην Ελλάδα). Μετά τις 15 να αρχίσουν προπονήσεις και η Ευρωλίγκα να παιχτεί 5-26 Ιουλίου. Μετά... καλό καλοκαίρι!

Πιστεύατε ποτέ ότι θα τα διαβάζατε όλα αυτά; Γιατί πίστευα εγώ ότι θα τα έγραφα; Η Δευτέρα είναι σημαντική ημέρα όπως και να 'χει, στην τελική όλα πρέπει να μπουν σε μια βάση. Γιατί μη βιάζεστε, αυτά που έγραψα είναι που ενδιαφέρουν όλους εσάς. Η Ευρωλίγκα όμως έχει κι άλλα ζητήματα. Το μέλλον της με το αν τα γήπεδα είναι κλειστά. Τα έσοδα. Τα τηλεοπτικά. Οι οφειλές από τις δόσεις των αγωνιστικών που ήδη έγιναν. Το financial fair play που θα ξεκινήσει να ισχύει και πόσο ελαστικό (ή όχι) θα είναι μετά τα προβλήματα από την πανδημία.

Αχαρτογράφητα νερά.

Εντελώς...