Το τουρνουά του Προμηθέα ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο τρόπο για τον Παναθηναϊκό και ο Γιάννης Κουβόπουλος κάνει το ταμείο των δύο αναμετρήσεων του "τριφυλλιού".

Ο Προμηθέας απέδειξε για μία ακόμα φορά πως δικαίως έχει ανέβει τόσα πολλά επίπεδα μαζεμένα στο ελληνικό μπάσκετ. Ο Βαγγέλης Λιόλιος και οι συνεργάτες του φρόντισαν το διήμερο που μας πέρασε να αποδείξουν πως η ομάδα της Πάτρας δεν λειτουργεί υποδειγματικά μόνος εντός παρκέ, αλλά και εκτός αυτού.

ADVERTISING

Οι Πατρινοί διοργάνωσαν για πρώτη φορά το "Orange Trophy" και πήραν… άριστα. Η οργάνωση ήταν εξαιρετική, οι αγώνες το ίδιο και η αλήθεια είναι πως και οι τέσσερις προπονητές που πήραν μέρος σε αυτό θα πρέπει να είναι απόλυτα ευχαριστημένοι με τα συμπεράσματα που έβγαλαν. Και με όλα όσα είδαν…

Πρώτος και καλύτερος ο Αργύρης Πεδουλάκης. Και φυσικά η ικανοποίησή του δεν έγκειται στο γεγονός πως ο Παναθηναϊκός κατέλαβε την πρώτη θέση (ούτε καν), αλλά στο ότι είχε την ευκαιρία να δουλέψει την ομάδα του σε καταστάσεις που θα βρει μπροστά του. Πολλές φορές μέσα στην σεζόν. Θετικές καταστάσεις, αρνητικές, ζόρικες… Όλων των ειδών. Και η αλήθεια είναι πως ο Παναθηναϊκός στις περισσότερες από αυτές έκανε αυτό που έπρεπε.

ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΒΡΑΔΙΑ

Μετά από τον εξαιρετικό αγώνα που έκαναν οι "πράσινοι" απέναντι στην Ούνικς Καζάν, κόντρα στον Προμηθέα έδειξαν ένα διαφορετικό πρόσωπο. Ένα πρόσωπο που βάσει λογικής θα εμφανιστεί πολλά βράδια μέσα στην σεζόν. Βράδια που τα σουτ δεν θα μπαίνουν, που ο αντίπαλος θα τον πιέσει για την... γκέλα, βράδια που δεν θα υπάρχουν λύσεις. Όμως ακόμα και κάτω από τέτοιες συνθήκες ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να βρίσκει τον τρόπο να φτάνει στην τελική επικράτηση. Όπως έκανε χθες το βράδυ στο "Δ. Τόφαλος".

ADVERTISING

Οι πρωταθλητές επικράτησαν του Προμηθέα σε 71-69 σε ένα πολύ όμορφο, από πλευράς διακυμάνσεων, παιχνίδι με τον Πεδουλάκη και τον Γιατρά να τρίβουν τα… χέρια τους με τις πολλές ειδικές καταστάσεις που κλήθηκαν να διαχειριστούν καθ’ όλη την διάρκεια της αναμέτρησης. Και ακόμα περισσότερο στα τελευταία δευτερόλεπτα. Ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο του αγώνα να κάνει αυτό που θέλει. Να τρέξει. Να παίξει στα 8 δευτερόλεπτα και να απειλήσει από μακριά. Είναι χαρακτηριστικό πως κόντρα στην Ούνικς ο Παναθηναϊκός είχε πετύχει 22 πόντους από αιφνιδιασμούς, ενώ κόντρα στον Προμηθέα μόλις 9. Και πάνω σε αυτό προσθέστε και την μεγάλη διαφορά στα ποσοστά ευστοχίας πίσω από τα 6.75.

Inline Image

Το εντυπωσιακό 41% του πρώτου αγώνα έδωσε την θέση του στο 18% (3/17) του δεύτερου και έβαλε ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα στο παιχνίδι της ομάδας. Όμως, ο Παναθηναϊκός είναι "χτισμένος" με τέτοιο τρόπο που θα υπάρχει πάντα ένας παίκτης (ή παραπάνω) για να κάνει την διαφορά. Και αυτός δεν ήταν άλλος από τον Ντεσόν Τόμας ο οποίος ήταν και πάλι κορυφαίος (πήρε και το βραβείο του MVP του τουρνουά) έχοντας 23 πόντους με 6/12 δίποντα, 2.4 τρίποντα, 5/6 βολές, 7 ριμπάουντ και 2 κλεψίματα.

Για δεύτερο συνεχόμενο ματς πολύ καλός και ο Ταιρίς Ράις που είχε 15 πόντους με 5/7 δίποντα, 1/3 τρίποντα, 2/2 βολές, 5 ασίστ, 2 ριμπάουντ και 2 κλεψίματα. Και στους διακριθέντες προσθέστε και τον Ουέσλι Τζόνσον ο οποίος μπορεί να είχε 4 πόντους με 0/4 τρίποντα, αλλά τα 11 ριμπάουντ που "κατέβασε" ήταν… όλα τα λεφτά.

"ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ" ΠΤΕΡΝΑ

Και μιας και ο λόγος για τα ριμπάουντ, προφανώς και το συγκεκριμένο στοιχείο ήταν το πιο μελανό σημείο για την ομάδα του Παναθηναϊκού. Το στοιχείο που η ομάδα μοιάζει να θέλει την περισσότερη δουλειά. Απέναντι στην Ούνικς οι «πράσινοι» έχασαν την "μάχη" των… αιθέρων για δύο ριμπάουντ. Είχαν 36 (8 εκ των οποίων ήταν επιθετικά), ενώ οι Ρώσοι 38, με 7 επιθετικά. Χθες τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα για τους "πράσινους". Οι παίκτες του Πεδουλάκη μάζεψαν 41 ριμπάουντ με μόλις 6 επιθετικά, ενώ οι αντίπαλοί τους 47 με 21 επιθετικά. Ακριβώς. Οι Πατρινοί είχαν 21 προσπάθειες για δεύτερες και τρίτες επιθέσεις και πήραν 15 πόντους από αυτές.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα στο αμυντικό κομμάτι και το ριμπάουντ μοιάζει να είναι ένα από τα βασικότερα σημεία στα οποία πρέπει να δουλέψει και να επιμένει. Σε οποιαδήποτε ομάδα Ευρωλίγκας αν δώσει ο Παναθηναϊκός 21 νέες επιθέσεις θα το… πληρώσει πολύ ακριβά. Στα… μελανά σημεία και η εικόνα κάποιων παικτών οι οποίοι δεν δείχνουν να έχουν μπει ακόμα στο κλίμα. Ο Τζέικομπ Ουάλι δεν μπόρεσε να δείξει τίποτα από αυτά που μπορεί να κάνει, πάντως ο… ερχομός του Καλάθη είναι ικανός από μόνος του να τον… απογειώσει. Όπως και ο Μπέντιλ δείχνει να χρειάζεται ακόμα χρόνο για να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της καριέρας του.

Inline Image

Σε γενικές γραμμές η εικόνα του Παναθηναϊκού ήταν πολύ καλή. Για πρώτο δείγμα γραφής και βάσει της χρονικής περιόδου στην οποία βρισκόμαστε. Είναι δεδομένο ότι με τις κινήσεις που έκανε στο μεταγραφικό παζάρι έλυσε πολλά από τα προβλήματα που τον ταλαιπωρούσαν τα τελευταία χρόνια. Ο Ράις απέδειξε ότι έχει όλο το… πακέτο να καλύψει με τον Νίκ την θέση "1", έξω από τα 6.75 ο Παναθηναϊκός είναι μια άλλη ομάδα, ενώ αξίζει να ρίξουμε ένα βλέφαρο και στις βολές.

Η γραμμή των προσωπικών είχε τείνει να γίνει… εφιάλτης για τον Παναθηναϊκό αλλά και αυτοί μοιάζει να αλλάζει. Κόντρα στην Ούνικς οι "πράσινοι" είχαν 11/18 (61%) που δεν το λες κακό, αλλά ούτε και.. καλό, αλλά χθες ήταν εντυπωσιακοί. Σε ένα ματς που κρίθηκε στις βολές και στον πόντο ο Παναθηναϊκός είχε 22/24. Ποσοστό που μεταφράζεται στο εντυπωσιακό 92%. Φριντέτ, Τζόνσον και Ράις κάνουν καταπληκτική δουλειά και σε αυτό το κομμάτι.

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ

Πλέον ο Παναθηναϊκός μπαίνει στην τελική ευθεία της προετοιμασίας του. Η πιο μεγάλη ώρα πλησιάζει, μιας και το σπουδαίο τουρνουά "Παύλος Γιαννακόπουλος" θα διεξαχθεί στο ΟΑΚΑ το ερχόμενο Σαββατοκύριακο με τον Παναθηναϊκό να αντιμετωπίζει τα παιχνίδια με Φενέρμπαχτσε, Μακάμπι και Αρμάνι ως πρόβα τζενεράλε για την Ευρωλίγκα. Από σήμερα άλλωστε θα ενσωματωθούν με την υπόλοιπη ομάδα και τα δύο "κομμάτια" που απέμειναν για να μπορέσει να δουλέψει ο Αργύρης Πεδουλάκης με όλους του τους παίκτες. Νικ Καλάθης και Ιωάννης Παπαπέτρου επιστρέφουν μετά την ολιγοήμερη άδεια και ο Παναθηναϊκός μπαίνει σε… τροχιά.

ΥΓ1: Η Ισπανία δικαιότατα βρέθηκε και πάλι στην κορυφή του κόσμου. Απέδειξε σε ένα ακόμα μεγάλο τουρνουά πως είναι η ομάδα με την μεγαλύτερη ποιότητα, την μεγαλύτερη εμπειρία, το μεγαλύτερο… βάθος και το μεγαλύτερο "δέσιμο". Έχει παίκτες που ξεκίνησαν να παίζουν μαζί από πιτσιρίκια και έναν προπονητή που τους ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά.

ΥΓ2: Το ότι οι Ισπανοί είναι δίκαια στην κορυφή του κόσμου δεν πάει να πει ότι κάποιοι από τους παίκτες του Σέρτζιο Σκαριόλο δεν θα μπορούσαν να ακολουθήσουν με ανάλογη επιτυχία και το επάγγελμα του ηθοποιού. Ή ότι δεν είναι απίστευτα εκνευριστικοί και… κακομαθημένοι. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο… Και το ένα δεν αποκλείει το άλλο.

ΥΓ3: Τεράστια ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ!

ΥΓ4: Η Ελλάδα είναι μια ομάδα που ποτέ δεν θέλησε να γίνει Αργεντινή ή Ισπανία. Ουδέποτε. Η Ελλάδα είναι… Ελλάδα. Με τα θετικά της και τα αρνητικά της. Με τα κολλήματά της. Θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε πως δεν χρειάζεται να έχουμε τον Έλληνα Σκόλα, τον Έλληνα Γκασόλ… Είχαμε τον Γκάλη, είχαμε τον Γιαννάκη, τον Διαμαντίδη, τον Σπανούλη, τον Παπαλουκά, τον Αντετοκούνμπο… Έχουμε δικούς μας παικταράδες. Όλα αυτά που λέγονται πως δεν είμαστε και δεν θα γίνουμε είναι για λαική κατανάλωση. Και τίποτα περισσότερο.

ΥΓ5: Έγινε της μόδας τελικά να είσαι αντι-Εθνική Ελλάδας…

Photo credits: Eurokinissi