Ο Τάσος Νικολογιάννης γράφει για τον προγραμματισμό της νέας περιόδου , την ανάγκη να αξιοποιηθεί το ελληνικό στοιχείο, ενώ αναφέρεται και στον Δώνη και την σχέση του με τον Ρόκα, αλλά και τον Αλαφούζο, που το παρελθόν δείχνει, ότι δεν πρέπει να δώσει την εξουσία σε έναν.

Η χώρα ζει έναν εφιάλτη, όπως και όλος ο κόσμος. Οπότε το μυαλό όλων είναι στο πως θα βγούμε νικητές σε αυτό τον πόλεμο για να μπορεί μετά να συνεχιστεί η ζωή και να καταλάβουμε πόσο πολύτιμη είναι η ζωή και η καθημερινότητά μας. Το μετά θα έρθει, όμως και ελπίζω ότι αυτό δεν θα αργήσει πολύ. Εύχομαι και ελπίζω να επανέλθει η κανονικότητα το πολύ σε δύο μήνες και μέχρι τότε να έχουμε τις μικρότερες δυνατές απώλειες και επιτέλους να καταλάβουν οι... Ελληνάρες, ότι υπάρχουν και οι συνάνθρωποι και να συμμορφωθούν, να μείνουν εντός και να σταματήσουν τις εκδρομές λες και είναι Πάσχα!

ADVERTISING

Στον Παναθηναϊκό ουσιαστικά πλέον θα μιλάμε για τη νέα χρονιά. Αυτή η περίοδος και τον Ιούνιο να ολοκληρωθεί μικρή σημασία έχει πώς θα καταλήξει. Η ομάδα με βάση το μπάτζετ και το ρόστερ και όχι το όνομά της και το βάρος της φανέλας την τελευταία διετία παρουσίασε πρόοδο και βελτίωση. Και αυτό οφείλεται στο Γιώργο Δώνη, που δούλεψε κάτω από δύσκολες συνθήκες και βελτίωσε και ομάδα και παίκτες και παρά τις μεταγραφικές αστοχίες του περασμένου καλοκαιριού.

Δεν το λέω εγώ, το λένε οι αριθμοί, η βαθμολογία και οι επιδόσεις των παικτών. Για μένα το θέμα Δώνη θα έπρεπε να είχε ξεκαθαριστεί προ κορονοϊού και τώρα να ξέραμε, ότι συνεχίζει κανονικά για να εξαντλήσει το συμβόλαιό του με την όρεξη και το κίνητρο, που είχε τα πρώτα δύο χρόνια. Αυτό δεν έγινε, αλλά πιστεύω ότι είναι προτεραιότητα, μόλις επιστρέψει η κανονικότητα. Ο Δώνης δεν έχει στο μυαλό του να φύγει διότι έχει δεθεί με την ομάδα, τους παίκτες και αγαπάει τον σύλλογο. Το θέμα είναι, όμως, ότι θα πρέπει να συνεχίσει με ξεκάθαρους ρόλους στην ομάδα.

Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΟΛΟΙ

Το τελευταίο διάστημα έχουν γραφτεί διάφορα, για τις σχέσεις Ρόκα - Δώνη. Εχει γραφτεί κιόλας, ότι πήγαιναν στο Κορωπί και ο ένας δεν χαιρέταγε τον άλλον. Δεν μου αρέσει χρόνια τώρα να μην γράφω αυτό που ξέρω, αλλά δεν μου αρέσουν και οι υπερβολές. Υπερβολή είναι ότι Ρόκα και Δώνης δεν χαιρετιόντουσαν, όσο γινόντουσαν οι προπονήσεις στο Κορωπί. Κανονικά χαιρετιόντουσαν.

ADVERTISING

Από την άλλη, όμως, δεν έχουν κάνει ακόμα καμία κουβέντα ενόψει της νέας χρονιάς, ούτε τα έχουν πει το τελευταίο διάστημα, που ο Ρόκα βρίσκεται στην πατρίδα του. Αυτή την στιγμή είναι δεδομένο ότι ο Ρόκα επαφή με τον Αλαφούζο, τα λένε τηλεφωνικά για τον προγραμματισμό. Επίσης, για να είμαι δίκαιος πρέπει να πω ότι τον Γενάρη Ρόκα και Δώνης συνεργάστηκαν, όπως έπρεπε. Ο προπονητής ζήτησε ένα χαφ κατά προτίμηση οκτάρι, αλλά επειδή το θέμα του Αγιούμπ καθυστέρησε, ο Ρόκα δεν ήθελε να αφήσει την ομάδα χωρίς έναν ακόμα χαφ, βρήκε την ευκαιρία του Ανουάρ και τον απέκτησε με δανεισμό μετά από συζήτηση με τον Δώνη. Επίσης, ο προπονητής ζήτησε έναν ακραίο, ο Ρόκα βρήκε τον Νάγκι, συμφώνησαν και ήρθε. Αυτοί είναι οι ρόλοι του τεχνικού διευθυντή και του προπονητή.

Ο προπονητής ζητάει από τον τεχνικό διευθυντή τις θέσεις, που θέλει να καλυφθούν και ο τεχνικός διευθυντής βρίσκει τους παίκτες, τους δίνει στον προπονητή, που επιλέγει τον καλύτερο, για αυτό, που θέλει να παίξει. Δεν μπορεί σε καμία ομάδα, που λειτουργεί ποδοσφαιρικά και λογικά να έρχονται παίκτες χωρίς την έγκριση προπονητή.

Ναι, ο τεχνικός διευθυντής είναι αυτός, που κρίνει τον προπονητή, αλλά οι ρόλοι πρέπει να είναι διακριτοί, όπως τους περιέγραψα. Στο θέμα Βέλεθ, όπως έχουμε γράψει από την πρώτη στιγμή ο Δώνης είχε απαντήσει θετικά, για την αξία του παίκτη, αλλά όταν ρωτήθηκε απάντησε ότι κατά τη γνώμη του είναι καλό να δοθούν κάποια ανάλογα χρήματα σε παίκτες, που θα καλύψουν θέσεις, όπου θα υπάρχει μεγάλη ανάγκη και μετά να γίνει και του Βέλεθ. Και τελικά έκλεισε ο Βέλεθ χωρίς να το ξέρει ο Δώνης και έγινε ό,τι έγινε.

ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Δεν είμαι από αυτούς, που πιστεύουν ότι ο Παναθηναϊκός τη νέα χρονιά θα κάνει πρωταθλητισμό. Ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός έχουν ξεφύγει σε μπάτζετ, η ΑΕΚ και αυτή είναι πιο μπροστά σε μπάτζετ και φτιάχνει και το γήπεδό της, δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει κάτι για να κάνει τη νέα περίοδο πρωταθλητισμό ο Παναθηναϊκός. Από τη στιγμή, που ο Παναθηναϊκός με τη νυν διοίκηση και αυτό το μπάτζετ δεν μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό, διαφωνώ κάθετα με τη τακτική, να γεμίσει η ομάδα με πολλούς ξένους παίκτες. Ο Ρόκα πρέπει να δώσει χώρο στους Ελληνες και να εξελιχθούν τα παιδιά, που έρχονται από τις Ακαδημίες και να τα προτιμήσει από το να φέρει ξένους, αμφιβόλου αξίας. Για μένα είναι καλύτερο να γίνουν 4-5 καλές μεταγραφές ξένων και οι άλλες θέσεις να καλυφθούν από τους Ελληνες , από το να έρθουν καμία δεκαριά ξένοι και να πετάξουμε στα... σκουπίδια, όλη την προσπάθεια, που έχει γίνει την τελευταία διετία.

ΜΠΟΥΖΟΥΚΗΣ ΓΙΑ ΔΕΚΑΡΙ

Και πάμε να πούμε παραδείγματα. Ο Ζαχίντ θα φύγει και θα επιστρέψει στον ΑΠΟΕΛ. Δεν καταλαβαίνω τον λόγο, γιατί να πάει η ομάδα να πάρει δεκάρι και να μην δώσει την ευκαιρία στον Μπουζούκη να παίξει στην θέση του. Και παράλληλα, για αυτή την θέση να υπολογίζεται και ο Αγιούμπ, όταν δεν παίζει οκτάρι. Την ίδια στιγμή κρατάς στην ομάδα (με μία αυξημένη -όχι πολύ- πρόταση) και τον Χρήστο Δώνη, που έχει βελτιωθεί και σου δίνει πολλές λύσεις και δεν χρειάζεται, παρά να πάρεις ένα χαφ, περισσότερο οκτάρι, για να υπάρχουν λύσεις. Εξάλλου είναι ευκαιρία να δούμε σε μία ολόκληρη σεζόν τον Μπουζούκη να παίζει στην θέση του, για να διαπιστώσουμε πόσο ψηλά μπορεί να φθάσει. Την αξίζει την ευκαιρία και την δικαιούται.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΕΞΑΡΙ

Άλλο ένα παράδειγμα είναι το εξάρι. Εκεί ο βασικότατος παίκτης της ομάδας είναι ο Δημήτρης Κουρμπέλης, που έχει παίξει σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια. Ο Ανουάρ μάλλον θα επιστρέψει στην Ισπανία. Από το να πάει η ομάδα να πάρει άλλο εξάρι, που θα παίζει κυρίως, όταν δεν μπορεί ο Κουρμπέλης, για ποιο λόγο να μην πάρει αυτή την ευκαιρία ο Αλεξανδρόπουλος, που θεωρείται από τα μεγαλύτερα ταλέντα και φέτος ήταν καλός όποτε έπαιξε;

ΧΑΤΖΗΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΖΑΓΑΡΙΤΗΣ

Ο Ινσούα δεν πρόκειται να συνεχίσει κατά πάσα πιθανότητα. Επιβεβαιώνεται πλήρως αυτό, που είχαμε αναφέρει, ότι δεν έχει κάνει βελτιωμένη πρόταση ακόμα ο Παναθηναϊκός στον παίκτη και γενικά δεν βλέπω να μπορεί να φθάσει η ομάδα τα θέλω του παίκτη, για να βρεθεί η "χρυσή τομή". Αν φύγει ο Ινσούα ,από το να πάρει η ομάδα ένα μπακ από το εξωτερικό, που να είναι αμφιβόλου αξίας και να θέλει και χρόνο προσαρμογής είναι πολύ καλύτερο να εμπιστευτεί δύο Ελληνόπουλα, που παρουσίασαν μεγάλη βελτίωση φέτος.

Τον Ηλία Χατζηθεοδωρίδη, που με εξαίρεση το ματς κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ ήταν καλός, όποτε χρησιμοποιήθηκε και τον Ζαγαρίτη, που ήταν η αποκάλυψη της προετοιμασίας το περασμένο καλοκαίρι. Πιστεύω, ότι από την στιγμή, που ο Παναθηναϊκός και τη νέα περίοδο δεν μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό είναι καλύτερα να πάρει λιγότερους αλλά καλύτερους ξένους για να καλύψει θέσεις, όπου δεν έχει λύσεις από Έλληνες παίκτες, παρά να έρθουν αρκετοί ξένοι αμφιβόλου αξίας και του χρόνου τέτοια εποχή να πρέπει οι μισοί να φύγουν διότι θα έχουν αποδειχθεί κατώτεροι των προσδοκιών.

Ο ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΕΙ

Τον Γιάννη Αλαφούζο μπορούμε να τον κατηγορήσουμε, για τα λάθη, που έχει κάνει ο ίδιος. Δεν μπορεί, όμως, κανείς να πει, ότι δεν έχει βάλει χρήματα. Το απίστευτο είναι, ότι βάση των πιστοποιημένων αριθμών έχει βάλει περίπου 60 εκ. ευρώ στην ομάδα και στο γήπεδο δεν φαίνεται σχεδόν τίποτα σε σχέση με το ποσό, που έχει βάλει και ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να φθάσει στην κορυφή.

Αυτό έχει γίνει διότι ο Αλαφούζος έχει καεί στο παρελθόν, όταν έχει δώσει την εξουσία σε έναν στην ομάδα. Αυτό έγινε με τον Στραματσόνι, που η ομάδα χρεώθηκε περίπου 20 εκ. ευρώ, για παίκτες-μισθοφόρους, που ήρθαν και έφυγαν και ακόμα η ομάδα τους πληρώνει, ενώ εξουσία έδωσε και στον Νταμπίζα το περασμένο καλοκαίρι και σήμερα οι 6 στους 9 παίκτες, που ήρθαν είναι για αποχώρηση.

Πότε πέτυχε η ομάδα; Όταν δεν είχε την εξουσία ούτε ο τεχνικός διευθυντής, ούτε ο προπονητής. Την χρονιά, που η ομάδα πήρε το κύπελλο το 2014 υπήρχε απόλυτη συνεργασία μεταξύ Νταμπίζα, Αναστασίου και ήρθε επιτυχία, που πιστώθηκαν και οι δύο. Δεν είχε ένας την εξουσία. Αυτό το μοντέλο πρέπει να ακολουθήσει η ομάδα. Να εμπιστευτεί την προπονητική αξία του Γιώργου Δώνη και τις γνώσεις της αγοράς του Τσάβι Ρόκα και με διακριτούς ρόλους, να προσπαθήσουν να πάνε την ομάδα ένα βήμα παραπάνω τη νέα χρονιά. Αν και πάλι έχουμε την εξουσία του ενός ο Αλαφούζος του χρόνου πάλι θα ψάχνει και τεχνικό διευθυντή και προπονητή. Και ο Παναθηναϊκός αντί να πάει μπροστά θα πάει πίσω.