Η μεγάλη νίκη επί της ΑΕΚ που "σφραγίστηκε" το βράδυ της Κυριακής (6/12), αλλά επί της ουσίας άρχισε να "χτίζεται" εσωτερικά μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Οι "αντρικές" συζητήσεις που έγιναν ενδό-αποδυτηριακά και έλυσαν τα εσωτερικά ζητήματα. Ο Μπόλονι που άρχισε πλέον να "μαθαίνει" την ομάδα του και οι έτοιμες "απαντήσεις" από τον πάγκο κατά τη διάρκεια του ματς. Ο Κώστας Γουλής αναλύει λίγο πιο βαθιά το μεγάλο διπλό του Παναθηναϊκού.

Ο Παναθηναϊκός επικράτησε κατά κράτος της ΑΕΚ στο χθεσινοβραδινό (6/12) ντέρμπι κι έφτασε σε έναν θρίαμβο που είχε τεράστια ανάγκη και θα μπορούσε να έχει πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις, με βάση την εικόνα του στο πρώτο ημίχρονο και τις ευκαιρίες που έχασε.

ADVERTISING

Θα μου επιτρέψετε, ωστόσο, να πάω λίγο… ανάποδα σήμερα και να πω ότι η συγκεκριμένη νίκη "σφραγίστηκε" μεν το βράδυ της Κυριακής (6/12), αλλά επί της ουσίας άρχισε να "χτίζεται" εδώ και δύο εβδομάδες!

Από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό (21/11) και μετά έγιναν πολλά -"εσωτερικά"- στον Παναθηναϊκό. Κι έμειναν εντός του Παναθηναϊκού, με μικρές εξαιρέσεις τις δηλώσεις του Μπόλονι την Παρασκευή (4/12) και του Μακέντα το Σάββατο (5/12), που αποκάλυψαν ένα μέρος των συζητήσεων που έγιναν ενδό-αποδυτηριακά το τελευταίο διάστημα.

ADVERTISING

Στο ματς του Φαλήρου υπήρξαν πολλά περιστατικά που έγιναν τόσο στο ημίχρονο, όσο και μετά το τέλος του αγώνα. Άλλα καταγράφηκαν, σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξαν ψήγματα... υπερβολών κι άλλα δεν είδαν -σε απόλυτο βαθμό- το φως της δημοσιότητας. Το βασικό, εντούτοις, είναι το πως "αντέδρασε" και το πως το "διαχειρίστηκε" ο οργανισμός του Παναθηναϊκού όλο αυτό: Κι όπως αντίστοιχα ασκείται κριτική στις (ουκ ολίγες εφετινές) "στραβές", έτσι και στην προκειμένη περίπτωση αξίζει να αποδοθεί ένα μεγάλο "credit" σε όσους επανέφεραν την ηρεμία στα ενδότερα της ομάδας, προκειμένου όλος ο "οργανισμός" να κοιτάζει το... δάσος και τον συνολικό στόχο κι όχι ο καθένας ξεχωριστά το "δέντρο" του.

ΛΥΘΗΚΑΝ "ΑΝΤΡΙΚΑ"

Έγιναν πολλές κι απόλυτα ειλικρινείς συζητήσεις ενδό-αποδυτηριακά στην εβδομάδα που ακολούθησε μετά το ντέρμπι στο Φάληρο. Και δεν αναφέρομαι σε αυτή ανάμεσα στον Μακέντα και τον Μπόλονι που έγινε, λίγο μετά το περιστατικό με το μπουκάλι στον αγώνα με τον Ατρόμητο. Μίλησε με πολύ κόσμο ο Ρουμάνος τεχνικός (κι όχι μόνο με ποδοσφαιριστές), κατάλαβε πως ίσως θα έπρεπε κι ο ίδιος να πάρει… αλλιώς κάποια πράγματα και πολλά απ’ τα "εσωτερικά" ζητήματα που υπήρχαν, λύθηκαν "αντρικά".

Κι άπαντες κατανόησαν πως μόνο εάν υπάρξει ενότητα, θα μπορέσει να πάει μπροστά όλη η ομάδα και να ξεκολλήσει το... κάρο απ’ τη λάσπη. Έπαιξε ρόλο επίσης και η πρόσληψη του Πιερ Ντρεοσί. Όχι γιατί πρόλαβε να... αλλάξει το κλίμα ο Γάλλος, αλλά επειδή όλοι εντός των "τειχών" του "Γ. Καλαφάτης", πήραν το "μήνυμα" με την έλευση ενός ανθρώπου που -αν μη τι άλλο- ισχυροποίησε ακόμη περισσότερο τη θέση του προπονητή...

Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο… Μόνο μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο πανηγύρισε ΟΛΗ η ομάδα μαζί τα δύο γκολ του Μακέντα και του Κουρμπέλη, στο πως έπεφταν όλοι με αυτοθυσία στις φάσεις (εξαίρεση ο... εκνευριστικά "χαβαλές" Αγιούμπ), στο πως αγωνίστηκαν με αυταπάρνηση κι έβγαλαν όλο το ματς ο αρχηγός του Παναθηναϊκού και ο Μαουρίσιο, φτάνει για να τα "φωτογραφίσει" όλα… Κι όλο αυτό είχε τεράστια αξία, μεγαλύτερη ενδεχομένως κι απ’ την ίδια τη νίκη επί των "κιτρινόμαυρων".

ΤΗΣ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ "ΑΣΦΥΞΙΑ"

Αυτά όσον αφορά τα όσα προηγήθηκαν μέχρι να φτάσουμε στο ντέρμπι. Στα του ματς ανέλαβε ο... Μπόλονι. Είναι σαφές πως ο Παναθηναϊκός δεν "έλυσε" όλα τα... θέματά του μόνο και μόνο επειδή έκανε αυτή την εμφάνιση και πήρε αυτό το αποτέλεσμα κόντρα στην ΑΕΚ.

Όμως μέσα απ’ το χθεσινοβραδινό ντέρμπι, φάνηκε σε μεγάλο βαθμό ότι ο Ρουμάνος άρχισε πλέον να "μαθαίνει" την ομάδα του. Να βλέπει τι καλό μπορεί να πάρει απ’ τον καθένα και πως θα το κολλήσει στο σύνολο. Και είναι αλήθεια πως αυτό το ματς, τόσο ο ίδιος, όσο και οι συνεργάτες του το "δούλεψαν" και το προετοίμασαν πάρα πολύ σωστά.

"Διάβασαν" κάθε αδυναμία της ΑΕΚ, εκμεταλλεύτηκαν την εύθραυστη ψυχολογία της μετά τα συνεχόμενα ευρώ-στραπάτσα και με την επιλογή της τριάδας στον άξονα, της προκάλεσαν "ασφυξία". Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, όταν ήταν (πολύ) καλά και ο Κουρμπέλης και ο Μαουρίσιο, έχοντας ως τρίτο "πόλο" στον άξονα τον Αλεξανδρόπουλο, ο οποίος ακόμα... τρέχει και κλέβει μπάλες.

ΕΙΧΕ ΣΥΝΕΧΩΣ "ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ"

Ακόμη πιο σημαντικό όμως, ήταν το γεγονός ότι ο πάγκος του Παναθηναϊκού είχε διαρκώς έτοιμες "απαντήσεις" και κατά τη διάρκεια του ματς. Όταν η ΑΕΚ, προσπέρασε... ανώδυνα το πρώτο τέταρτο -όπου οι "πράσινοι" έχασαν μία σούπερ κλασική ευκαιρία με τον Μαουρίσιο κι έφτιαξαν τουλάχιστον άλλες δύο που "μύριζαν" γκολ- κι έβγαλε μία μικρή "αντίδραση, φορτώνοντας παίκτες κυρίως απ’ την πλευρά του Ζαγαρίτη, ο Μπόλονι πέρασε αριστερά -μπροστά απ’ τον νεαρό μπακ- τον Αλεξανδρόπουλο έκλεισε κάθε διάδρομο κι έδωσε ακόμη μεγαλύτερο χώρο κι ελευθερία στον Βιγιαφάνιες, που αίφνης βρέθηκε απ’ την απέναντι πλευρά. Και πριν προλάβουν οι "κιτρινόμαυροι" να προσαρμοστούν στην "πράσινη" κίνηση, ο "Βίγια" είχε ήδη βρει στο 34’ τον Χατζηγιοβάνη στο... ξέφωτο, αυτός τον Μακέντα και ο Παναθηναϊκός το 0-1.

Πανομοιότυπο σκηνικό και τέσσερα λεπτά μετά, με τον Αργεντινό να ξεκινάει από χαμηλά μέτρα -αλλά από τα αριστερά αυτή τη φορά- και να βρίσκει τον Χατζηγιοβάνη εκεί που έπρεπε για την κόντρα επίθεση, η οποία σταμάτησε στην εξαιρετική απόκρουση του Τσιντώτα.

Το γεγονός δε, ότι ο Παναθηναϊκός μετά το γκολ που βρήκε απ’ τον Μακέντα, δεν έμεινε πίσω, αλλά συνέχισε να βγάζει μεγάλη επιθετικότητα, είναι επίσης "έργο Μπόλονι", διότι ήταν εκείνος που ζητούσε διαρκώς απ’ τους Ζαγαρίτη και Σάντσες να ανεβαίνουν ψηλά, να ψάχνουν τις τριγωνικές συνεργασίες και να "τρυπούν" της αναιμικά άκρα της άμυνας της ΑΕΚ. Ο Ζαγαρίτης τον άκουσε κι αντί να πάει να… ροκανίσει χρόνο στο 45’+1’ για να "βγει" με το 0-1 το ημίχρονο ή να κυνηγήσει το κόρνερ, το πήγε μέχρι τέλους με μία ενέργεια στη γραμμή του άουτ, που έχει ήδη μπει στα high-lights της χρονιάς. Κι ο Παναθηναϊκός πήγε στα αποδυτήρια με αυτό που δικαιούτο βάσει της εικόνας του.

ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ "ΛΑΘΟΣ"

Στο δεύτερο ημίχρονο οι "πράσινοι" πήγαν σε μία πολύ καλή διαχείριση του προβαδίσματος μέχρι το 65’, όμως όταν άρχισαν να βγαίνουν οι ενοχλήσεις των Κουρμπέλη και Μαουρίσιο στους προσαγωγούς, ήταν λογικό πως δεν θα μπορούσαν να συνεχίσουν στην ίδια ένταση και θα άρχισαν να δίνουν μέτρα στην ΑΕΚ.

Οι γηπεδούχοι τα έπαιξαν όλα για όλα "φορτώνοντας" ότι είχαν στην επίθεσή τους, ο Παναθηναϊκός που γύρισε μετά το 70’ με τριάδα στην άμυνα, δεν πήρε βοήθεια από τις αλλαγές του, προκειμένου να "αποφορτιστεί" κάπως η πίεση της ΑΕΚ, η οποία δεν ένιωθε πλέον απειλή απ’ τους Αγιούμπ και Καρλίτος (το μοναδικό λάθος απ’ τον Μπόλονι, καθότι θα ήταν ίσως προτιμότερο να ρίξει στο ματς τον Μπουζούκη, αντί για τον αδιάφορο Μαροκινό) και στο τέλος το ματς έγινε ελαφρώς... ροντέο μετά το γκολ του Ολιβέιρα (άλλο ένα γκολ που δέχεται ο Παναθηναϊκός απ’ το 75’ και μετά).

Και πάλι όμως στο φινάλε οι "πράσινοι" είχαν το καθαρό μυαλό και την ηρεμία να κρατήσουν ως το 96’ το προβάδισμα και να τελειώσουν το ματς. Κι αυτό αν μη τι άλλο είναι σημάδι εξέλιξης, αν αναλογιστεί κανείς πόσοι και πόσοι βαθμοί χάθηκαν φέτος στο φινάλε απ’ τις "πλημμύρες" που επικρατούσαν στα... χασομέρια των αγώνων του "τριφυλλιού".

Η συγκεκριμένη νίκη δίνει ψυχολογία, ηθικό και ηρεμία. Λέξεις άγνωστες στο "Γ. Καλαφάτης" απ’ τον περασμένο Αύγουστο. Το ζητούμενο όμως είναι η διάρκεια. Και τα δύο ματς που απομένουν ως το φινάλε του 2020 με τον ΠΑΣ Γιάννινα (Λεωφόρο κατά 99%) και τον ΠΑΟΚ (Τούμπα) θα δείξουν αν όντως μπορεί να "γυρίσει" το φύλλο και να φτάσει ο Παναθηναϊκός στον -ελάχιστο- στόχο της κατάκτησης ενός ευρωπαϊκού εισιτηρίου...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Επιτέλους είδαμε Παναθηναϊκό

Παναθηναϊκός: Η τριάδα της υπεροχής έκρινε το ντέρμπι