Ο Κώστας Γουλής αναλύει γιατί ο Βιγιαφάνιες δίνει πράγματα στον Παναθηναϊκό, που δεν μπορεί να του προσφέρει κανείς απ’ τους υπόλοιπους, που θα πρέπει να παίζει σταθερά (απ’ τη στιγμή που εξακολουθεί να μην "τραβάει" το δίδυμο Μακέντα-Καρλίτος) και το μοναδικό "λάθος" του

Είχε ανάγκη ως "οργανισμός" ο Παναθηναϊκός, όχι μόνο τη νίκη, αλλά συνολικά την εμφάνιση και το ματς που έκανε το μεσημέρι της Κυριακής (29/11) κόντρα στον Παναιτωλικό.

ADVERTISING

Σύμφωνοι, δεν έβγαλε… μάτια, ούτε χάθηκε καμιά μπάλα. Τα απλά κι αυτονόητα έκαναν οι "πράσινοι" στο ΟΑΚΑ. Όμως για να φτάσουμε να συζητάμε πλέον ως "είδηση" ακόμη κι αυτό, καταλαβαίνει κανείς σε τι κατάσταση βρισκόταν η συγκεκριμένη version του "τριφυλλιού" στις αρχές της σεζόν. Και πόσοι, μα πόσοι βαθμοί πετάχτηκαν στα "σκουπίδια" σε τέτοιου είδους παιχνίδια, ειδικά μέσα στο ΟΑΚΑ…

Η παρουσία του Λούκας Βιγιαφάνιες στην ενδεκάδα, για πρώτη φορά απ’ την ημέρα που επέστρεψε στους "πράσινους", ήταν αρκετή για να ανεβάσει κατά 50% τουλάχιστον, τη δημιουργία του Παναθηναϊκού, ειδικά στα 10-15 μέτρα ανάμεσα στις δύο ζώνες της άμυνας του Παναιτωλικού.

ADVERTISING

Ο Αργεντινός, είναι μακράν του δευτέρου, ο καλύτερος "δημιουργός" από αυτό το ρόστερ των "πράσινων", κι ο μοναδικός που μπορεί να πάρει πάνω του και να εκτελέσει σωστά το ρόλο του play-maker, που θα ψάχνει το κάθετο παιχνίδι και την πάσα στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας.

Ουδείς άλλος, μπορεί να το κάνει τόσο καλά (ίσως μέχρι ένα σημείο ο Μαουρίσιο) και ο Αργεντινός φρόντισε να το υπενθυμίσει αυτό σε όλους κόντρα στον Παναιτωλικό.

ΜΟΝΟ… ΕΞΤΡΕΜ ΔΕΝ ΗΤΑΝ

Με βάση το… πινακάκι του Μπόλονι (και μόνο εκεί), ο "Βίγια" ήταν ο αριστερός εξτρέμ στο 4-4-2, με εντολή να συγκλίνει με το "ανάποδο" πόδι και να ψάχνει τις αντίθετες κινήσεις των Αϊτόρ και Καρλίτος προς τα μέσα.

"Τύποις" ήταν εξτρέμ, διότι κατά τ’ άλλα μόνο εκεί δεν έπαιξε, αλλά έτρεχε… παντού, σαν να είχε πλήρη ελευθερία κινήσεων, όπως αποτυπώθηκε κι από την εξαιρετική ανάλυση της Opta που σας κατέθεσε απ’ το βράδυ της Κυριακής (29/11) το Sport24.gr. Την περισσότερη ώρα πάντως, την πέρασε στον άξονα, ψάχνοντας τριγωνάκια, συνεργασίες και "τρύπες" στην αντίπαλη άμυνα για να βγει η τελική πάσα.

Ο Μπόλονι γνωρίζοντας πως δεν έχει άλλους σαν τον "Βίγια" στο ρόστερ του, "επέτρεψε" αυτή την ελευθερία κινήσεων κι ας χρειάστηκε να περάσει ένα μικρό διάστημα στον αγώνα, μέχρι να το "αφομοιώσει" όλη η ομάδα.

Η τρομερή πάσα του, προς τον Αϊτόρ στο 10ο λεπτό, ήταν αυτό ακριβώς που δεν… είχε ο Παναθηναϊκός σ’ όλα τα προηγούμενα παιχνίδια. Κι ας μην μέτρησε εντέλει το γκολ, επειδή ο Καταλανός ήταν οφσάιντ για 1-2 εκατοστά.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ "ΕΞΕΛΙΞΕΙ"

Αυτού του είδους το παιχνίδι από τον άξονα δεν το "είχαν" οι "πράσινοι" κι ο Ρουμάνος τεχνικός καλείται πλέον (απ’ τη στιγμή που ο Αργεντινός είναι "καλά" και ικανός να παίξει ως βασικός) να βρει τον τρόπο, όχι μόνο να το καθιερώσει, αλλά να το "εξελίξει" κιόλας, προκειμένου να αποτελέσει μία απ’ τις "σταθερές" της ομάδας. Η αλλαγή του συστήματος σε 4-2-3-1 και η "μονιμοποίηση" του Βιγιαφάνιες στο "10" μοιάζει ιδανική. Ειδικά απ’ τη στιγμή που το δίδυμο Μακέντα-Καρλίτος εξακολουθεί να παρουσιάζεται τρομερά δυσλειτουργικό μπροστά και μαζί δεν κάνει (προς το παρόν) τη "διαφορά".

Ίσως η δοκιμή από το 67’ και μετά (όταν βγήκε ο Καρλίτος κι άλλαξε ο σχηματισμός σε 4-2-3-1), να ήταν μία πρώτη εικόνα από τα… προσεχώς.

ΤΟ ΜΟΝΟ "ΛΑΘΟΣ" ΤΟΥ

Ένα λάθος κάνει μόνο ο Βιγιαφάνιες. Κι αυτό όμως είναι κατανοητό ως έναν βαθμό. Είναι τέτοια η "λαχτάρα" του να ξαναπαίξει ποδόσφαιρο, μετά την πολύμηνη αποχή του, που ορισμένες στιγμές παρασύρεται, τρέχει διαρκώς πίσω απ’ τη μπάλα (σε όποιο σημείο του γηπέδου κι αν βρίσκεται αυτή) και σπαταλάει άσκοπα δυνάμεις. Αυτό το στοιχείο, θα πρέπει λιγάκι να το "κουλαντρίσει", για να είναι σε θέση να βγάζει περισσότερη ώρα σε υψηλό τέμπο μέσα στα παιχνίδια του.

Υ.Γ.: Κανονικά το μισό blog θα έπρεπε να επικεντρωθεί (και) στους δύο μικρούς "θησαυρούς", τον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο και τον Βασίλη Ζαγαρίτη, που μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο, έκαναν ακόμη ένα εξαιρετικό παιχνίδι το μεσημέρι της Κυριακής, κόντρα στον Παναιτωλικό. Έχουν γραφτεί πάρα πολλά και θα γραφτούν κι άλλα. Προσωπικά θεωρώ πως όσο λιγότερα γράφονται, τόσο καλύτερο (θα) είναι και για τους δύο. Είναι πια ΚΑΝΟΝΙΚΟΙ παίκτες κι όχι απλά "ταλαντούχοι και υποσχόμενοι", αποτελούν πολύ μεγάλο "κεφάλαιο" για τον Παναθηναϊκό και το κλαμπ οφείλει να επενδύσει πάνω τους. Απλά, νέτα, σκέτα…

Υ.Γ.1: Ειλικρινά δεν βλέπω πως ο Γιασίν Αγιούμπ θα… μακροημερεύσει στον Παναθηναϊκό. Ποιοτικά χαρακτηριστικά έχει και παραέχει, μυαλό όμως δεν έχει. Όταν επιστρέφεις για πρώτη φορά σε ματς μετά από δύο μήνες απουσίας, δεν κάθεσαι και κοιτάς με τα χέρια στη μέση τα… τρένα (των αντιπάλων χαφ) να περνάνε. Γιατί έτσι θα περάσει και το δικό σου το… τρένο. Αν συνεχίσει έτσι ο Μαροκινός, ο Γενάρης μάλλον θα τον βρει αλλού…