Το χειρότερο βράδυ του Διούδη στον Παναθηναϊκό που θα είναι άδικο, ωστόσο, να φάει όλη τη "λέζα", τα λάθη όλου του τριφυλλιού στα πιο κομβικά σημεία του "clasico", το VAR που μας γλίτωσε από πολλή... διαιτητοκουβέντα και ο "τελικός" με τον Άρη. Ο Κώστας Γουλής καταγράφει τις λεπτομέρειες που καταδίκασαν τους "πράσινους" στο Φάληρο

Το πιο εύκολο και βολικό για να περιγράψει κανείς την ήττα του Παναθηναϊκού στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, θα ήταν να... κρεμάσει στα "μανταλάκια" τον Σωκράτη Διούδη. Ναι, ο διεθνής γκολκίπερ βρέθηκε ίσως στο χειρότερο βράδυ του απ’ την ημέρα που υπέγραψε στους "πράσινους", όμως θα ήταν άδικο να φάει όλη τη "λέζα", σε μία σεζόν που έχει σώσει τον Παναθηναϊκό σε καμιά δεκαριά αγώνες.

ADVERTISING

Και μαγκιά του που βγήκε μετά το ματς κι ανέλαβε την ευθύνη της ήττας. Βεβαίως κι ο κάθε παίκτης σ’ αυτό το επίπεδο, θα πρέπει να κρίνεται αυστηρά και ξεχωριστά σε κάθε ματς, όμως στο τέλος της ημέρας όλοι δικαιούνται μία άσχημη μέρα στη δουλειά τους. Η ήττα στο ντέρμπι ήρθε όμως κι επειδή ο Παναθηναϊκός συνολικά σαν ομάδα, δεν είχε καθαρό μυαλό σε όλες τις καθοριστικές στιγμές του αγώνα, αλλά και λίγη παραπάνω δόση...τύχης.

Αυτό το mix σχήμα, κάτι ανάμεσα σε 4-3-3 και 4-1-3-2 που παρέταξε ο Λάζλο Μπόλονι στο clasico, με τον Βέλεθ "6άρι" και τους Βιγιαφάνιες, Μαουρίσιο, Νιάς μπροστά του στην ίδια ευθεία, φάνηκε να δυσκολεύει πρώτα απ’ όλα τους ίδιους τους παίκτες του "τριφυλλιού", κυρίως στο πρώτο 20λεπτο, όπου ψάχνονταν στο γήπεδο σε θέσεις και στο κράτημα της μπάλας. Ανασταλτικά πάντως, πήρε ικανοποιητικό βαθμό.

ADVERTISING

Κι όταν μετά το 20λεπτο οι "πράσινοι" άρχισαν να κυκλοφορούν λίγο καλύτερα τη μπάλα, πιέζοντας κι εκείνοι με τη σειρά τους τον Ολυμπιακό, βρήκαν τη στιγμή τους με την προσωπική ενέργεια του Μακέντα και το πέναλτι που κέρδισε στο ημίωρο, παίρνοντας "κεφάλι" στο σκορ. Από εκείνο το σημείο, μέχρι το φινάλε του ημιχρόνου ο Ολυμπιακός έμοιαζε έξω απ’ τα νερά του, ο Παναθηναϊκός είχε προσαρμοστεί στις συνθήκες του αγώνα κι αν ο Χατζηγιοβάνης, μετά την καταπληκτική ατομική ενέργειά του, είχε "σπάσει" την μπάλα στον Χουάνκαρ, ίσως να είχε πάρει και κάτι περισσότερο σ’ εκείνο το 15λεπτο.

ΔΕΝ ΤΡΩΣ ΤΕΤΟΙΟ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΟΜΑΔΑ

Η στιγμή που έκρινε, ωστόσο, όλο το ματς ήταν το γκολ του Ολυμπιακού στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων. Ναι, ο Διούδης έκανε μεγάλο κι αδικαιολόγητο -για την αξία του και τις παραστάσεις του- λάθος στην κεφαλιά του Χασάν, δεχόμενος ένα πολύ "φθηνό" γκολ. Όμως όλη η ανασταλτική συμπεριφορά των "πράσινων" στην προκειμένη περίπτωση ήταν κάκιστη.

Μέχρι να φτάσει η σέντρα του Χολέμπας στη μικρή περιοχή, όπου... κοιτούσαν τον Χασάν χωρίς να πάνε πάνω στη φάση ο Σένκεφελντ με τον Πούγγουρα, όλη η αμυντική γραμμή όφειλε να έχει "καταπιεί" τη μπάλα και να την... εμφανίσει ξανά στα αποδυτήρια. Απαγορεύεται σαν ομάδα να δέχεσαι τέτοιο γκολ πριν πας στα αποδυτήρια, τη στιγμή δε, που ο αντίπαλός σου έχει αρχίσει να ζορίζεται.

Ο ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΕΝΚΕΦΕΛΝΤ

Δεύτερο κομβικό σημείο, ο τραυματισμός του Σένκεφελντ και η αναγκαστική αλλαγή του Ολλανδού στο ημίχρονο. Αλλαγή που άλλαξε όλες τις ισορροπίες και την αμυντική δομή του Παναθηναϊκού, καθώς οι "πράσινοι" έχασαν τις περισσότερες δεύτερες μπάλες, πιέστηκαν αρκετά και δέχθηκαν ακόμη ένα εύκολο γκολ στο 72’, όπου τελείωσε ουσιαστικά το ματς.

Κι εκεί βεβαίως μέχρι να χάσει την έξοδο απ’ τον Χασάν ο Διούδης, είχε προηγηθεί μία πανεύκολη κι αμαρκάριστη σέντρα του Μπρούμα, σε ένα χρονικό σημείο όπου ο Παναθηναϊκός έπαιζε με παίκτη λιγότερο απ’ την πολύ "εύκολη" αποβολή του Πούγγουρα στο 66'.

Γενικά ο Κροάτης Μπέμπεκ το... έχασε κι απ’ τις δύο πλευρές και με τις κάρτες και με όλες τις δύσκολες φάσεις. Κι αν δεν υπήρχε το VAR να τον γλιτώσει, θα τον συζητούσαμε για κάνα δεκαήμερο τον Κροάτη. Λίγο αργότερα πάντως, που ο Χασάν, "έσκασε" μία αντίστοιχη αγκωνιά στον Βέλεθ, βγαζοντάς του το... φακό, κάρτα δεν βγήκε απ’ το τσεπάκι του Μπέμπεκ.

ΕΝΑΣ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

Τα ρίσκα που πήρε στο τέλος ο Μπόλονι, βάζοντας στο γήπεδο ότι είχε από πλευράς επίθεσης, παρότι έπαιζε η ομάδα του με δέκα παίκτες, προκειμένου να αναζητήσει το γκολ της ισοφάρισης, δεν ήθελε και... πολύ για να τον δικαιώσουν στη φάση που έφτιαξε απ’ την αρχή ως το τέλος ο Καρλίτος, αλλά έβγαλε με απόκρουση... Ντασάεφ ο Σα.

Στο φινάλε, ωστόσο, ήρθε η τελευταία στραβή κι ανάποδη φάση για να φορτωθεί και με τρίτο γκολ ο Παναθηναϊκός. Ο Διούδης βγήκε μπροστά μήπως και γίνει κι ο ίδιος... Παπαδόπουλος τρεις εβδομάδες μετά το ματς στην Τρίπολη. Ρίσκο μεγάλο, αλλά πες ότι το πήρε και είπε να φορτώσει κι αυτός την επίθεση με ακόμη ένα κορμί.

Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού τοποθετημένος έξω απ’ την περιοχή, προκειμένου να πάρει την πιθανή απόκρουση της άμυνας. Εκεί δηλαδή που πήγε η μπάλα και ξεκίνησε η επίθεση του Ολυμπιακού με τον Μπρούμα να σημειώνει το ευκολότερο γκολ της καριέρας του. Λάθος, όλα λάθος...

Και πλέον το φινάλε της βραδιάς, βρίσκει ξανά τον Παναθηναϊκό στην 5η θέση, περιμένοντας πλέον τον Άρη στη Λεωφόρο σε μία εβδομάδα (Κυριακή, 18/04) για "τελικό". Αυτό είναι πλέον το ματς της χρονιάς και -όσο "βαρύ" κι αν είναι κάθε φορά να χάνεις απ’ τον "αιώνιο" αντίπαλό του- ο Παναθηναϊκός επιβάλλεται να το αφήσει πίσω του όλο αυτό και να ανασυνταχθεί, για το πιο "do or die" ματς της χρονιάς...